วันที่ 7 มี.ค 55 เริ่มต้นวันด้วยการโดนยุงมหาศาลกัดคนที่มานอนต่อคิวกัน แบบที่เพื่อนคนนึงเรียกว่ากินบุพเฟ่ต์
เลยทีเดียว  ในคิวมีทั้งคนไทย และชาวต่างชาติ ทั้งที่มาคนเดียว และมากันเป็นกลุ่มก็มี 
       จำนวนคนที่ต่อแถวมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับอุณหภูมิที่ร้อนขึ้นเช่นกัน  ช่วงสายเริ่มมีทีมงานของBEC
เข้ามาจัดการกับคิวของGate 1 และ 4 ให้เป็นระเบียบขึ้น คนในแถวทำได้แค่รอ รอ และ รอ เมื่อไหร่จะถึงเวลา 
และทันทีที่มีรถตู้เข้ามาทุกคนก็วิ่งออกไปมุงดูที่รั้วกั้น ประตูถูกเลื่อนขึ้นและลงอย่างรวดเร็วไม่มีโอกาสเห็นเลยว่ามีใครบ้างในรถ
น่าเสียดายนัก แต่ก็มีคนพุดว่าไม่น่าจะเป็นรถของเมมเบอร์ แต่เป็นทีมงานมากกว่า เนื่องจากมันเร็วเกินไป
       ไม่นานนักทางBEC ก็มาจัดแถวใหม่ให้ย้ายไปต่อคิวหน้าGate 3 แทน ให้เหตุผลว่ามันใกล้หน้าเวทีมากกว่า
แต่ใจเราคิดว่าที่ถูกย้ายเพราะที่เดิมของเรามันใกล้ทางเข้าออกรถมากกว่าล่ะ 
      
       อากาศร้อนจนเหนอะหนะตัวไปหมด เราขอตัวไปสระผมที่ซาลอนเล็กๆแถวนั้น ระหว่างทางที่เดินก็สังเกต
เห็นรถตู้คันนึงขับเข้ามาใจก็คิดเอ...ใช่ไหมนะ  เดินไปริมรั้วที่คราวนี้ประตูถุกเปิดออกช้าๆ ยุกกี้ Yukihiro ก็เดินลงมา
เรางี้แทบกรี๊ด  แถวนั้นมีแฟนๆมารออยู่ไม่เยอะ เพราะโดนย้ายแถวไปแล้วมีแค่แฟนคนไทยกับญี่ปุ่นประมาณ 10 คนเท่านั้นเอง
ประตูก็ค่อยๆเลื่อนลงมาปิดช้าๆ เราเลยเดินวนอีกซักพัก ก่อนจะตัดใจไปร้านซาลอน  ขากลับก็เจอกับชาลีซังอีก โชคเริ่มมาแล้ว
      
       4 โมงเย็น ได้ยินเสียงซ้อมกันแล้ว Hyde เสียงดีจริงๆ  เราโดนน้องสาวสปอยล์ Song List ด้วยอ่ะ
      
       6โมงเย็น  เริ่มเห็นคนมาต่อแถวที่หน้าประตูทางเข้า เราก็คิด "เฮ้ย!! ได้ไงฟระ มาถึงจะเข้าประตูเลย ไม่สนใจคิว
ที่เค้าต่อกับมาข้ามวัน ข้ามคืนกันเลยเรอะ"  ทีมงานBEC ก็มาจัดการบอกว่าจะทำการตรวจบัตร และติด tagข้อมือ
เพื่อให้สามารถเข้าฮอลล์ได้ก่อน โดยจะไม่ให้พวกที่เพิ่งมาต่อหน้าประตูมาแซงได้
       ระหว่างที่ยืนเข้าแถว พี่คนคุมประตูสื่อสารผิดนิดหน่อย เพื่อนเราเลยวิ่งเข้า Gate ไป 2 คน ก่อนที่จะถูกเรียกกลับออกมา
เพราะยังเตรียมงานไม่เสร็จ  เพื่อนเดินออกมาด้วยอาการต่อมน้ำตาแตก (ฮา)  บอกว่าเข้าไปเป็นคนแรกไม่มีใครเลยเกิดอาการซึ้งจัดๆ เลยร้องไห้ออกมา
       ปล่อยแถวเข้าฮอลล์ เรารีบวิ่งไปหน้าเวทีทันที และแน่นอนจองตรงกลางหน้าจอมอนิเตอร์เนื้อเพลง กะว่าHyde ต้อง
มายืนดูเนื้อเพลงตรงนี้แน่ๆ  หันไปด้านข้างเพื่อนๆยืนเกาะรั้วกันครบกลุ่มแล้ว ก็บอกให้นั่งลงเพราะเราต้องรอกันอีกชั่วโมงกว่า 
และถ้าเรานั่งจะไม่มีใครแทรกแถวได้ ทุกคนก็เริ่มนั่งรอกันหมด  ช่วงนี้เพื่อนซื้อบัตรนั่งบอกกว่า มองลงมาF1 เต็มแน่นมาก 
แต่พอก่อนเริ่มคอนเสิร์ตมีใครซักคนยืน ก็ยืนกันหมด F1ถุกบีบลงไปอัดกันด้านหน้าจนเหลือพื้นที่ว่างแค่ครึ่งเดียว
      
       และ แล้วม่านก็ถูกปลดลง คอนเสิร์ตเริ่มขึ้น ทุกคนร้องเพลงกันเต็มที่ เต้นกันสุดๆ แม้ว่าจะเบียดก็ตาม
เราไม่สามารถร้องได้ทุกเพลงหรอกนะ บางเพลงก็ได้แค่ท่อนฮุก แต่ก็สนุกไปกับมัน สาวญี่ปุ่นและจีนข้างหลังเราตัวเล็กมาก
สะกิดถามเรื่องเพลงสรรเสริญว่าคืออะไร บางทีก็ถามว่าKen พูดว่าอะไรบ้าง
      
       Hydeไม่ค่อยมาดูเนื้อเพลงที่มอนิเตอร์เท่าไหร่ จะไปเซอร์วิสแฟนๆด้านข้างมากกว่า น่าอิจฉาสุดๆ จนแย่งซีนของ Tetsu ที่ออกมาแจก กระ..กร้วยย (ฮา)
       Kenเดินออกมาเล่นได้รอบเดียว ก็กลับไปยืนที่เดิม มีคนสังเกตว่าเคนจังน่าจะมีปัญหาเรื่องไวเลส
       Yukihiro ยังคงไม่พูดอะไรเหมือนเดิม แต่ที่ยิ้มเพราะได้เสื้อ กับฉาบก็น่ารักแล้ว
       Tetsu ออกมาแจก กร้วยยย อีกครั้ง รอบนี้เหมือนตั้งใจปามาให้เลย แต่ดันไปโดนตากล้องด้านหน้าเราเข้าเต็มๆ 
พี่ตากล้องเลยเก็บมาให้เพื่อนเรา  เย้!! ได้ของกันอีกแล้ว  แต่ยังไม่เคยได้สัมผัสนกหวีดซะที  เมื่อไหร่จะได้นะ ขนนก สายรุ้ง กล้วย ปิ๊ก ขวดน้ำ ก็ได้มาหมดแล้ว (ไม่ใช่ของเราเองนะ เรานับจากกลุ่มที่ไปดูด้วยกันทุกครั้งน่ะ)  สุดท้ายตอนจบคอนเสิร์ตเราและเพื่อนๆ โดนยิงด้วยปืนฉีดน้ำของTetsu กันถ้วนหน้า 555
      
       คอนเสิร์ตจบแล้วแต่เรายังรู้สึกเหมือนเพิ่งเริ่มเอง  และ เราคงไม่เล่าเรื่องลิสเพลง กับอังกอร์ล่ะนะ ทุกคนคงรู้กันอยู่แล้วนี่ แต่อังกอร์ที่เมืองไทยทิ้งช่วงห่างน้อยมากนะ  เราไปดูที่อื่นมันรอนานกว่านี้มากๆๆๆๆ
      
       แอบขำขนนกที่ตกลงมาเป็นก้อนๆ มาก Hyde ก็มองดูก้อนขนนกนะ มันขำอ่ะ คือใช้แรงงานคนโปรยเอาเนี่ยนะ 
อีกอย่างคือตอนเปิดม่าน  แล้วมีคนมายกม่านออกไปมันก็ตลกมาก  ทุกทีจะเป็นแบบม่านตกมาแล้วคนเสิร์ตเริ่มเลย อลังกาลตื่นเต้นสุดๆ น่าจะเป็นเพราะเวทีเล็กน่ะแหละ แต่ก็ได้อยู่ใกล้ๆแทน   และเรามองไม่เห็นสายรุ้งที่พุ่งออกมาด้วย เพราะมันข้ามหัวไปเลย 
น้องสาวเราที่อยู่แถว 4 บอกกว่ารู้ตัวก็คือสายรุ้งตกอยู่บนหัวแหละ  แถวหลังๆจะได้สายรุ้งกัน แต่ข้างหน้าก็จะได้ขนนกแบบสุดเอื้อม (ฮา)  ร้อง นิจิ มือก็ป้ายผ้า, แท่งไฟผีเสื้อ, พัด และยังตะกายหยิบขนนกอีก ดีใจที่เอาป้ายผ้ามาด้วยเพราะ Hyde มายืนอ่านด้วยอ่ะ
ที่คิดว่าอ่านป้ายเราเพราะ อ่านทั้งป้าย Thanks for Comming  และ 13 ปีเลย
.
ขอบคุณสำหรับภาพนี้นะคะ  เราเซฟมาจากเวปนึงของญี่ปุ่น  แต่จำไม่ได้แล้ว
ถ้าใครทราบรบกวนแจ้งเราหน่อย เราอยากใส่เครดิตภาพน่ะ
 
วันที่ 8 มี.ค 55 ตื่นเช้าอีกวัน ตั้งใจจะไปส่ง L'arc ที่สนามบิน  แฟนเพลงมารอส่งน้อยกว่าขามาเยอะทีเดียว
คงเหนื่อยจากเมื่อวานกัน  รวมทั้งกลุ่มเราด้วยก็มากันไม่ครบ
staff ญี่ปุ่นมาขอร้องว่าจะให้member เดินผ่านทางที่แฟนๆรออยู่ แต่ขอว่าอย่างวิ่ง อย่ากรูกันเข้าไปหา ทุกคนเชื่อฟังกันดีมาก
มีแค่นิดหน่อยที่เดินไปมา เรากลัวว่าน้องๆจะวิ่งตาม ถ้ามีคนใครซักคนวิ่ง ทุกคนก็จะวิ่งกรูเข้าไปแน่ๆ  แล้วรถตู้ก็มา...
       Yuki Tetsu Hyde Ken พยายามเดินตรงกลาง แฟนๆมองตามกันเงียบๆ เราคิดว่าหัวใจทุกคนคงจะตื้นตันกันอยู่ 
แล้วเพื่อนก็พูดประโยคแรกออกมาว่า Bye bye ทุกคนก็พูดตาม bye bye, Thankyou for Comming, Matane กันไปหมด
Yuki โบกมือให้ Tetsu เดินออกนอกเลนกลางมาทางพวกเราที่ยินถือป้ายอยู่  โบกมือให้ นาทีนั้นเหมือนน้ำมนต์ที่ Tetsuยิงใส่เมื่อคืนเราออกฤทธิ์ทันที เราแทบจะลืมมอง Hyde ที่เดินตามมาไปเลย 
Kenจังเดินปิดเป็นคนสุดท้าย  อ้อ Hyde หันมามองเพื่อนเราที่ถักผมแบบเดียวกับในคอนด้วย (คงคิดว่าเช้าขนาดนี้ยังคอสมาส่งได้อีก) 555
       สมาชิก L'arc ทุกคนโบกมือให้น่ารักมาก  พวกเรายืนส่งกันจนเข้าไปข้างในกันหมด
ได้ยินมาว่าข้างในมีคนได้ลายเซ็นต์กันด้วย ทั้งแฟนเพลงที่ไปดูที่ต่อที่เซี่ยงไฮ้ และ Ground Staff ทั้งหลาย อิจฉาอีกแล้ว
.
.
.
สำหรับเรามันไม่ได้ประทับใจเหมือนครั้งแรกที่ได้ดู Seven Days และคอนอื่นๆ แต่มันคือคอนเสิร์ตที่จัดในบ้านเรา ที่ประเทศไทย
ได้ใกล้ชิดสุดๆ มันเป็นคราวรู้สึกดีๆอีกแบบน่ะ  และแน่นอนเราจะเป็นแฟนเพลงต่อไปอีกนานแสนนาน
แล้วเจอกันที่สิงคโปร์นะคะ